14 พฤศจิกายน 25690 ครั้ง
มือยังเปียกจากล้างผัก แต่ถุงใสดอกบัวใบนี้ทำให้ฉันตั้งหม้อเส้นได้ทันที
บ่ายที่ครัวรก ๆ ฉันยกถุงเส้นเล็ก 1 กก. ตราดอกบัวขึ้นมาดูน้ำหนัก แล้วโยนเส้นลงหม้อโดยไม่ต้องวิ่งซูเปอร์ฯ อีกรอบ
บ่ายนั้นครัวยังมีกลิ่นกระเทียมทอดค้างจากมื้อเช้า ฉันล้างผักเสร็จมือยังชื้น ๆ แล้วเปิดตู้เจอถุงใสเส้นเล็กตราดอกบัวใบใหญ่ โลโก้ดอกบัวเขียวบนฉลากชัด ยกขึ้นมาก็รู้เลยว่าหนึ่งกิโลไม่ใช่ซองจิ๋ว — กดฝ่ามือแน่นหน่อย แต่พอปากถุงยังปิดดี ไม่เลอะพื้น
ฉีกมุมถุงแล้วเห็นเส้นขาวม้วนแน่น ไม่มีกลิ่นอับ
ฉีกมุมพลาสติกเบา ๆ กลิ่นข้าวแห้งแผ่ว ๆ ไม่ฉุน ไม่เหม็นเก่า
เส้นขาวม้วนแน่นในถุงมองทะลุได้ทั้งใบ หยิบมัดหนึ่งออกมาวางบนเขียง เส้นเล็กจริง ๆ ไม่หยาบแบบเส้นใหญ่
จุดนี้ทำให้ฉันวางใจว่าใส่หม้อน้ำใสแล้วจะได้เส้นที่ดูสะอาดตา
โยนลงหม้อเดือดแล้วเส้นไม่ยุบเป็นก้อนในนาทีแรก
น้ำเดือดแล้วฉันโยนเส้นลงไป คนเบา ๆ ด้วยตะเกียบ
เส้นแยกตัวเร็ว ไม่ติดก้อนเหนียว ๆ แบบที่เคยเจอจากถุงไม่มียี่ห้อ ต้มไม่นานก็เริ่มนิ่มยืด
ฉันตักขึ้นมาลวกน้ำเย็นนิดหน่อยก่อนราดน้ำซุปหมูน้ำใสที่เตรียมไว้
ชามแรกของบ่าย เส้นเหนียวนุ่มพอดีจนอยากตุนอีกใบ
ตักใส่ชาม ราดน้ำซุปใส หมูสไลซ์กับลูกชิ้นนิดหน่อย เส้นยังยาว ไม่ขาดเป็นท่อนสั้น ๆ
เวลาแซะขึ้นมากัดแล้วเหนียวนุ่มแบบที่ครัวบ้านทำได้จริง ไม่ต้องไปนั่งร้าน
ถุงหนึ่งกิโลเหลืออีกหลายมื้อ — ถ้าใครอยากมีเส้นติดตู้ไว้เหมือนกัน ลองดูโปรถุงดอกบัวใบนี้ก่อนก็ได้